BIEGOŁAZ – przed maratonem trzeba odpoczywać. Więc poszłam pod górę!

ATENY • GRECJA • LISTOPAD 2025

Akropol. Bo nawet zwiedzanie musi być pod górę!

„Niektórzy przed maratonem oszczędzają nogi. Ja postanowiłam jeszcze trochę je zmęczyć. W końcu BIEGOŁAZ zobowiązuje!”

Przyjechałam do Aten, żeby przebiec swój pierwszy maraton. 42 kilometry i 195 metrów. I to na trasie, która podobno do najłatwiejszych nie należy.

Rozsądny człowiek przed takim wyzwaniem odpoczywa, regeneruje się i oszczędza nogi.

A ja?

Poszłam zwiedzać Akropol.

Oczywiście na wzgórzu!

Naprawdę, nawet w Grecji nie mogłam znaleźć czegoś do zwiedzania na płaskim? 😂

Partenon. Ponad dwa tysiące lat historii, a ja oczywiście musiałam obejrzeć go z bliska. I pod górę!

Dwa i pół tysiąca lat historii

Ale kiedy stanęłam przed Partenonem, przestałam narzekać na podejście.

Akropol robi ogromne wrażenie. Monumentalne kolumny, świątynie pamiętające starożytną Grecję i widok na Ateny rozciągające się aż po horyzont.

Trudno uwierzyć, że ludzie potrafili stworzyć takie budowle ponad dwa tysiące lat temu.

Szczególnie spodobały mi się Kariatydy — postacie kobiet, które zamiast zwykłych kolumn podtrzymują fragment świątyni Erechtejon.

Patrzyłam na nie z podziwem.

Stać tak przez ponad dwa tysiące lat i nadal trzymać wszystko na głowie? Ja po maratonie potrzebowałam odpoczynku już po kilku godzinach! 😁

A tak całkiem poważnie — niektóre miejsca naprawdę warto zobaczyć na własne oczy.

Nawet jeśli następnego dnia człowiek ma w planach nieco dłuższy spacer. Taki 42-kilometrowy.

Kariatydy na Akropolu. Ponad dwa tysiące lat na posterunku. Przy nich moje 42 kilometry wyglądają jak drobnostka!

Ateny zdobyte. Teraz czas na maraton!

Akropol zwiedzony, historia poznana, nogi jeszcze działają.

A z góry Ateny wyglądały imponująco. Miasto rozciągało się aż po horyzont, a ja patrzyłam na nie ze świadomością, że już niedługo będę przemierzać jego ulice w zupełnie innych okolicznościach.

Bez aparatu w ręce. Bez zatrzymywania się przy zabytkach.

Za to z numerem startowym i bardzo konkretnym zadaniem do wykonania.

Przebiec 42 kilometry i 195 metrów!

Rozsądek podpowiadał, że przed pierwszym maratonem powinnam oszczędzać nogi.

Ale rozsądek i BIEGOŁAZ nie zawsze podróżują tym samym samolotem. 😂

I wiecie co?

Nie żałuję ani jednego kroku po Akropolu.

Bo maraton dał mi medal, a zwiedzanie — wspomnienia, których nie da się zmierzyć stoperem.

BIEGOŁAZ – biegam daleko. Łażę wysoko. Nawet kiedy powinnam odpoczywać!

P.S. Gdybym wiedziała, ile podbiegów czeka mnie na trasie maratonu, może potraktowałabym Akropol jako rozgrzewkę! 😁

Ateny widziane z Akropolu. Piękne miasto, bogata historia i mnóstwo ulic. A ja wkrótce miałam przebiec przez nie swój pierwszy maraton!

A co było następnego dnia?

Następnego dnia przyszła pora na prawdziwe wyzwanie — mój pierwszy maraton.

42,195 km z Maratonu do Aten, wymagające podbiegi i niezapomniana meta na Stadionie Panatenajskim.

A na końcu medal i wynik 4:48:18!

Czytaj całą historię mojego pierwszego maratonu w Atenach →

BIEGOŁAZ – Biegam daleko. Łażę wysoko.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Przewijanie do góry