BIEGOŁAZ • OPERACJA BERLIN 2027
Miało nie być biegania. A teraz mam dwóch trenerów!
„Nigdy nie będę biegać maratonów!” — powiedziałam kiedyś w Himalajach. No i trzeba było uważać na słowa…
Miało być chodzenie po górach. Skąd się wzięło to bieganie?!
W kwietniu 2024 roku, podczas trekkingu do Annapurna Base Camp, spotkałam ludzi, którzy biegali maratony.
Słuchałam ich opowieści i absolutnie nie rozumiałam, po co ktoś miałby dobrowolnie przebiec 42 kilometry.
Ja? Biegać? Nigdy w życiu!
No cóż… od tamtej pory nauczyłam się jednego: nigdy nie należy mówić „nigdy”, szczególnie przy świadkach.
We wrześniu 2024 roku zaczęłam pierwsze, dość niemrawe treningi. W listopadzie pobiegłam pierwsze 5 km i od razu zdobyłam drugie miejsce w kategorii wiekowej.
I wtedy zaczęło się robić niebezpiecznie. Bo bieganie, którego miało nie być, zaczęło mi się podobać.
14 czerwca 2025. Wrocław. Pierwsze 21 kilometrów!
Na pierwszy półmaraton wybrałam 11. PKO Nocny Wrocław Półmaraton.
Noc, rozświetlone miasto, tysiące biegaczy i ja, która jeszcze niedawno twierdziła, że bieganie jest absolutnie nie dla mnie.
Plan był prosty: dobiec do mety i zobaczyć, jak to właściwie jest z tym półmaratonem.
Wynik? 1 godzina, 54 minuty i 55 sekund!
Pierwszy półmaraton. Pierwszy raz na dystansie 21,0975 km. I od razu poniżej dwóch godzin.
Byłam z siebie naprawdę zadowolona.
Nie wiedziałam tylko, że ten wynik będzie się mnie trzymał tak uparcie.
Od tamtej pory były kolejne półmaratony, maratony, Korona Półmaratonów Polski i sporo kilometrów w nogach.
A rekord?
Jak był 1:54:55, tak jest nadal.
Najwyraźniej bardzo mu się u mnie spodobało.
Tylko że ja nie zamierzam się z nim zaprzyjaźniać na zawsze.
Bo przecież BIEGOŁAZ nie po to zaczyna biegać, żeby potem stać w miejscu!
Operacja Berlin 2027. Cel: złamać 1:50!
4 kwietnia 2027 roku zamierzam wystartować w półmaratonie w Berlinie.
I tym razem nie chodzi wyłącznie o dotarcie do mety, zrobienie zdjęcia z medalem i zwiedzanie miasta.
Tym razem jadę po nowy rekord życiowy.
Cel jest konkretny: przebiec półmaraton poniżej 1 godziny i 50 minut.
To oznacza, że muszę urwać prawie pięć minut z dotychczasowego wyniku.
Niby niewiele, prawda?
Tylko że te pięć minut jakoś nie chce się samo urwać.
Zatrudniłam fachowców. Teraz niech się martwią!
Od października 2026 roku rozpoczęłam przygotowania do Berlina.
I postanowiłam podejść do tego profesjonalnie.
Mam trenera przygotowania motorycznego, który dba o to, żebym miała siłę nie tylko biegać, ale też wytrzymać wszystkie pomysły, które przychodzą mi do głowy.
Mam również trenera biegowego, który zajmuje się tempem, kilometrami i całą tą tajemną wiedzą, dzięki której człowiek ma podobno biegać szybciej, zamiast tylko bardziej się męczyć.
Jeden każe mi ćwiczyć siłę. Drugi każe biegać.
A ja zaczynam podejrzewać, że obaj się przeciwko mnie zmówili.
Ale spokojnie.
Uprzedziłam już wszystkich: jeśli w Berlinie nie złamię 1:50, zwalniam całą ekipę!
Oczywiście żartuję.
Chociaż trenerzy nie muszą o tym wiedzieć. Niech mają trochę motywacji! 😁
A jeśli się nie uda?
To trudno. Świat się nie zawali, a Berlin nadal będzie pięknym miastem.
Ale chcę stanąć na starcie ze świadomością, że zrobiłam wszystko, co mogłam: trenowałam, pracowałam nad siłą, poprawiałam technikę i uczciwie przygotowywałam się do tego wyzwania.
Bo rekordy są ważne, ale jeszcze ważniejsza jest droga, którą trzeba pokonać, żeby spróbować je pobić.
I właśnie tę drogę będę pokazywać na BIEGOŁAZIE.
Treningi, postępy, potknięcia, sukcesy i chwile, kiedy zastanawiam się, czy tych trenerów jednak nie zwolnić trochę wcześniej.
Nigdy nie mów nigdy. Szczególnie w sprawie biegania!
Jeszcze niedawno przekonywałam wszystkich, że bieganie maratonów jest nie dla mnie.
Dziś mam za sobą dwa maratony, Koronę Półmaratonów Polski i przygotowuję się do walki o nową życiówkę w Berlinie.
Mam 56 lat i wcale nie zamierzam zwalniać.
Chociaż przyznam, że czasem po treningu bardzo chętnie bym się położyła.
BIEGOŁAZ – biegam daleko, łażę wysoko. A teraz jeszcze próbuję biegać szybciej!
Berlin 2027 – 1:50, idę po ciebie!
P.S. Trenerzy, jeśli to czytacie – spokojnie. Na razie macie pracę! 😁
